چنانكه كعبه را به خود نسبت داد وفرمود كه : بَيْتِيَ * « 1 » ، وروح را به خود نسبت داد وفرمود كه : « بدمم در أو از روح خود » « 2 » . « 3 » وبه سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است : حق تعالى چون خواست كه حضرت آدم را بيافريند ، جبرئيل را فرستاد در ساعت أول روز جمعه ، پس به دست راست خود قبضه‌اى برگرفت ، پس رسيد قبضه‌اش از آسمان هفتم به آسمان أول ، واز هر آسمانى تربتى گرفت ؛ وقبضه‌اى ديگر گرفت از زمين هفتم بالا تا زمين هفتم پائين ، پس امر نمود جبرئيل را كه قبضهء أول را به دست راست گرفت وقبضهء ديگر را به دست چپ گرفت ، پس آنچه در دست راست بود حق تعالى به آن گفت كه : از توست رسولان وپيغمبران وأوصيا وصدّيقان ومؤمنان وسعادتمندان وهر كه من كرامت أو را مىخواهم ، وگفت به آنچه در دست چپ بود كه : از توست جباران ومشركان وكافران وطاغوتها وهر كه خواهم خوارى وشقاوت أو را . پس هر دو طينت با هم مخلوط شد ، واين است معنى قول خدا إِنَّ اللَّهَ فالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوى « 4 » يعنى : « بدرستى كه خدا شكافندهء حبّ است ونوى » ، فرمود كه : « حب » طينت مؤمنان است كه خدا محبت خود را بر آن افكنده است ، و « نوى » طينت كافران است كه از هر چيزى دور شده‌اند ، واين است معنى آنچه خدا فرموده است يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ * « 5 » يعنى : « بيرون آورد زنده را از مرده ، وبيرون مىآورد مرده را از زنده » ، پس زنده آن مؤمني است كه بيرون مىآيد أو از طينت كافر ، ومرده آن كافرى است كه از طينت مؤمن بيرون مىآيد » « 6 » . وبه سند موثق از امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه : حق تعالى پيش از آنكه خلايق را

--> ( 1 ) . سورهء بقره : 125 . ( 2 ) . سورهء حجر : 29 . ( 3 ) . توحيد شيخ صدوق 103 ؛ احتجاج 2 / 172 ؛ كافى 1 / 134 . ودر اين سه مصدر سؤال‌كننده محمد بن مسلم مىباشد . ( 4 ) . سورهء انعام : 95 . ( 5 ) . سورهء روم : 19 . ( 6 ) . كافى 2 / 5 .